วันนี้มีเรื่องมาพูดมากมาย หลังจากที่ไม่ได้อัพมานาน
สามอาทิตย์ที่ผ่านมา เกิดเรื่องอะไรขึ้นมาเยอะแยะ บางเรื่องก็ดีซะจนน่าใจหาย
บางเรื่องก็แย่ซะจนไม่รู้จะหาคำใดมาเปรียบเปรย
เรื่องล่าสุด เป็นเรื่องที่เราเองก็เป็นคนเรื่มอย่างไม่ได้ตั้งใจ
(แต่อาจจะ ตั้งใจ ในความคิดของ ใครบางคน)
แต่ก็ขอบอกไว้เลยว่า if i said that , i meant that
ไม่รู้ว่าที่ทำไปมันผิดรึเปล่า เพราะเจตนาไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้น
ความจริงที่เขียนเอาไว้ในไดหน้านี้ อาจจะทำให้คนที่อ่านอยู่รู้สึกเกลียดเราเข้าไส้
.....เสียใจ แต่จะไม่ห้ามหรอกนะ.....
อยากบอกคนที่อ่านอยู่ว่า คุณกำลังเข้าใจผิด คนที่ทำให้คุณเหมือนคนโชคร้ายเมื่อวานนี้
มันคือคนที่เขียนไดอยู่นี่ แล้วก็ขอย้ำอีกทีว่า ไม่ได้ตั้งใจแล้วก็ไม่เคยคิดจะใส่ไข่ด้วย
จะโกรธก็โกรธ จะเกลียดก็เกลียด
ทำสิ่งที่คุณอยากจะทำ ถ้าคิดว่ามันดีมาก ก็ทำไปเหอะ เพราะใครก็คงห้ามไม่ได้อยู่แล้ว
เมื่อ หก วันที่ผ่านมา เราก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
รู้แม้กระทั่งว่า หนึ่งปี ที่คนสองคนไม่ได้อยู่ด้วยกัน มันสามารถทำให้อะไรเปลี่ยนไปบ้าง
ระยะเวลาหนึ่งปี ทำให้คนจิตใจแข็งแกร่งขึ้น หรือ อาจจะตรงกันข้า
ระยะเวลาหนึ่งปี ทำให้คนกล้าที่จะทำอะไรต่างๆมากขึ้น หรือ อาจจะตรงกันข้าม
ระยะเวลาหนึ่งปี ทำให้คนบางคนกล้าทำสิ่งที่คนอื่นๆคิดไม่ถึงได้ หรือ อาจจะตรงกันข้าม
ระยะเวลาหนึ่งปี ทำให้เรารู้ว่า เราไม่รู้จักคนๆนั้น เลย แม้แต่นิดเดียว
เค้าจะรู้บ้างไหมว่าใครที่นอนไม่หลับในคืนนั้น
เค้าจะรู้บ้างไหมว่าใครที่รอเมสเสจตอบกลับจากเค้าในคืนนั้นด้วยใจกระวนกระวาย
เค้าจะรู้บ้างไหมว่าใครที่แทบจะตายทั้งเป็นกับการกระทำของเค้า
แม่ไม่อยากด่า .... เพราะหลังจากที่ด่าไปจะมีเรื่องแย่ๆเกิดขึ้น .......
แม่กลัว ... กลัวว่าจะไม่ได้เจอกันอีก ... กลัวว่าเค้าจะคิดทำอะไรบ้าๆ...
แม่กลัว ... กลัวว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นมา ... แม่ทำใจมีชีวิตอยู่ต่อไปได้หรือเปล่า...
ผลที่ออกมาก็คือ ... เค้าเลยคิดว่า ทำได้ เพราะดูเหมือนว่าไม่มีใครจะว่าอะไร
หรือถึงแม้ว่าด่า ก็อาจจะทำอยู่ดี เพราะคนเรามันก็อยากจะทำอะไรที่ตัวเองอยากทำทั้งนั้นแหล่ะ
เมื่อคืนนี้ แม่เล่าให้ฟังมากมาย เยอะจนไม่รุ้จะเริ่มเล่าอะไรก่อนดี
แม่บอกว่า แม่เลี้ยงลูกแต่ละที ก็อยากจะให้ลูกเป็นหงส์
เป็นที่เชิดหน้าชูตา ใครเห็นเป็นต้องชื่นชมว่า ลูกแม่เนี่ย เพรียบพร้อม
แต่ลูกอยากจะเป็นอยากที่แม่อยากให้เป็นไหม .... แม่บอกว่าแม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน
มันอาจจะถึงเวลาแล้วที่เค้าจะสามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่า เค้าโตแล้ว เค้าไม่ได้โง่
แม่ก็คงเป็นได้เพียงแต่แสงไฟดวงน้อยๆ(ที่เค้าจะเห็นหรือไม่เห็น)ช่วยส่องทางให้เค้า
ถ้าเดินในที่ที่ีมีแสง โอกาสเดินตกหลุมมันก็มีน้อยนั่นแหล่ะ
ตอนนี้ก็หวังว่าเค้าคนนั้นจะคิดหาทางปีนขึ้นมาจากหลุมนั้น
สู้ๆนะ เป็นกำลังใจให้
.
.
=========================
สุดท้ายนี้ จะบอกว่า
คนเรารักมากก็เกลียดมาก
ถ้าพี่รักเจียมาก พี่ก็คงเกลียดเจียมากใช่ไหม
ไม่ต้องตอบหรอก เจียทำใจแล้วล่ะ ..............